دائم گل این بوستان شاداب نمی‌ماند" از مجموعه حافظ

کداثر: 220

دائم گل این بوستان شاداب نمی‌ماند، دریاب ضعیفان را در وقت توانایی»این سخن حکیمانه یادآور حقیقتی ماندگار است که هیچ قدرت، کامیابی، فرصت یا نعمتی همیشگی نیست. روزگار همواره در گردش است و آنچه امروز مایهٔ اقتدار و آسایش است، ممکن است فردا دگرگون شود.از همین رو، ارزش حقیقی توانایی و قدرت در نحوهٔ به‌کارگیری آن برای خیر عمومی، حمایت از آسیب‌پذیران و پاسداری از کرامت انسانی آشکار می‌شود. جامعه‌ای پایدار و سرافراز، جامعه‌ای است که در روزگار توانایی، دست یاری به سوی نیازمندان دراز کند و مسئولیت خود را در قبال دیگران فراموش نکند.این پیام فراتر از زمان و مکان، ما را به فروتنی، مسئولیت‌پذیری و همبستگی انسانی فرا می‌خواند و یادآور می‌شود که نیکوکاری و عدالت، ماندگارتر از هر قدرت و دارایی هستند.

“The flowers of this garden do not remain forever in bloom; Care for the weak while you still possess the strength to do so.”This timeless verse reminds us that no power, success, privilege, or blessing lasts forever. Circumstances change, fortunes shift, and every period of strength is ultimately temporary.For this reason, the true measure of power lies in how it is used—to serve the common good, support the vulnerable, and uphold human dignity. A strong and enduring society is one that extends compassion and assistance to those in need while it has the capacity to do so.This message transcends time and place, calling upon us to act with humility, responsibility, and solidarity. It reminds us that kindness, justice, and service to others endure far longer than wealth, influence, or authority.